I masih ingat kali pertama nampak awak. Mungkin, kalau tak ada saya waktu tu, awak dah tak ada kat muka dunia ni. Which mean, mungkin saya tak rasa happy macam sekarang. Walaupun orang kata saya ini hati kental, ego nak mati dan gila tapi mungkin masih ada terselit rasa simpati kat awak sampai saya tak sampai hati biarkan awak sorang. Ingat lagi pertama kali saya pegang awak, awak senyap, pandang saya lama dengan muka comel-comot awak. Saya suka, tapi saya deny. Ingat lagi minggu pertama dengan awak. Saya kasi makan awak tak nak makan, mungkin saya tak tahu apa yang awak suka. Cukup tiga hari awak tak makan, saya risau. Tekad pegi klinik minta opinion pakar patut buat apa. Mesti awak sengsara hidup dengan saya kan? Tapi saya tetap cuba untuk jaga awak sebaik mungkin sebab awak terlalu comel dan saya tak sampai hati lagi nak buang awak. Dah tiga minggu. Tiap-tiap hari nampak awak bangun sambil pandang saya. Tengok awak main sorang-sorang dengan gembira. Bila dah penat main awak tidur. Oh, tak lupa juga, awak tetap comel bila tidur. Awak memang comel. Saya pernah terfikir dulu, nak buang awak dalam hidup saya. Tapi sekarang saya tak pasti. Bila tengok awak, hilang semua stress. Kadang-kadang saya rasa macam saya dah bersedia nak jadi mak bila tengok awak. Sedikit sebanyak, awak pupuk sifat keibuan kat saya serta tanggungjawab. Memang, saya tak nak hilang awak. At least bukan sekarang. Sebab awak macam oksigen saya bila saya dah lemas dengan assignments belambak. Sekurang-kurangnya, awak peneman saya. Takdir kita jumpa tengah jalan, saya selamatkan awak, dilemma dan akhirnya saya tekad untuk ambil awak.
Takdir saya untuk akhirnya bela seekor kucing. Kucing pertama yang saya jaga sejak beberapa hari lahir tanpa emak kucing. Kucing pertama yang sibuk kencing kat bawah katil saya tapi sekarang dah pandai cari pasir. Kucing pertama yang saya susukan sebab tak jumpa mak kucing untuk susukan. Kucing pertama yang saya kasi peluang tidur atas katil saya. Kucing pertama yang buat saya betul risau. Kucing pertama yang tak berbulu lebat tapi tetap comel dekat mata saya. Kucing pertama yang saya didik. Kucing pertama yang saya rindu bila balik rumah. Kucing pertama yang betul-betul buat saya jatuh cinta.
Ok fine, aku memang sayang kau Gaga. Walaupun tiap-tiap pagi kau kejut aku suruh buat susu kau lepas tu susukan kau. Walaupun tiap-tiap kali balik kelas kau suruh aku layan kau. Walaupun kau pernah kencing kat tempat aku. Walaupun kau dah koyakkan cadar tidur aku. Walaupun kau pernah panjat kaki aku sampai peha time aku sibuk bersiap nak keluar. Walaupun aku pernah jentik telinga kau kuat gila sebab sakit hati tengok kau nakal sangat tapi akhirnya aku sendiri regret sebab jentik kau. Ok, aku sayang kau juga sebab makin lama kau makin pandai diselang-selikan dengan konon kau comel dengan aksi comel manja kau. Fine, kau comel juga. (-.-")
Kejap, apesal nama dia Gaga? Sebab I kemaruk dengar lagu Bad Romance time jumpa Gaga. Pasal tu seronok panggil dia Gaga. Btw, I siap pakaikan dia lonceng kat leher lagi auwww!

Gaga tidur with his bear. Dia jantan. ;-p
Ok, it is time for me to sleep pula. Nights people!